قدرت
تمرکز
در این جستار دربارهی قدرت، بارها ترکیبِ «قدرتِ متمرکز» تکرار شده است. و همین تکرار ممکن است پرسشی را در ذهن بیدار کند: اگر از قدرتِ متمرکز سخن میگویی، پس لابد در مقابلش قدرتِ غیرمتمرکزی هم هست که این را از آن جدا میکند. پاسخِ من روشن است: نه. چنین چیزی وجود ندارد. و این نوشته تلاشی است برای آنکه نشان دهم چرا.
خواندنِ این برگهفاصله
مدلِ فکریِ من همیشه بر عدم پذیرفتنِ «باید»ها استوار بوده است؛ آن دسته از بایدهایی که از حیطهی فردی بیرون میآیند و به سمتِ بایدهای اجتماعی گسترانده میشوند. اما به مرور یک باید در ذهنم نقش بسته که شاید بتواند نامزدِ استثنا باشد — بایدی که در حیطهی اجتماع هم قابلِ انتشار است؛ و آن، فاصله گرفتن از قدرتِ متمرکز است. حالا ممکن است این قدرت به شکلِ حکومت یا دولت تعبیر شود، یا به شکلِ هر ساختارِ متمرکزِ دیگری که قدرت را پیرامونِ خود تجمیع کرده است.
خواندنِ این برگهکنش
آنچه من در برابرِ مسائلی که به تبعِ قدرت پدید میآیند پیش مینهم، یک کنشِ فردی است؛ نه رفتاری متقابل و قدرتگونه، و نه سپردنِ کار به دستِ صاحبانِ قدرت و طلبِ نیکی از آنان. این تمایز، هرچند در نگاهِ نخست ظریف مینماید، در واقع کلِ خطِ فکریِ مرا از دیگر راهها جدا میکند.
خواندنِ این برگه